وبلاگ vdash

اخبار و مقالات مربوط به vdash، نرم افزار آنالیز اطلاعات و ساخت داشبورد مدیریتی

چگونه با تعریف شاخص کلیدی عملکرد( KPI ) به اهدافتان می رسید ؟


شاخص کلیدی عملکرد یا KPI دقیقا چیست ؟

شاخص :

یک نشانه که به شما در مورد یک وضعیت اطلاعات می دهد و توجه شما را به آن جلب می کند . معمولا یک عدد ، درصد یا کد رنگ است که سریعا شما را از وجود یک خواستنی یا ناخواستنی را آگاه می سازد .

کلیدی :

یک جنبه مهم و حیاتی . به این معنی که شما باید اولویت بندی کنید . گرچه به این معنی نیست که باید چیزی را روی لیست کارها جا بیاندازید . هرچیزی که قابلیت اندازه گیری شدن داشته باشد را نمیتوان به عنوان یک متریک کلیدی در نظر گرفت .با یک عدد قابل مدیریت شروع کنید . معمولا سازمان ها بین 3 تا 7 شاخص کلیدی عملکرد تعریف می کنند .

عملکرد :

رفتاری که در آن موردی فعالیت ،کارکردی و یا برخوردی دارد . درست مثل عملکرد موتور که فقط با میزان مصرف سوخت در هر کیلومتر اندازه گیری نمی شود ، عملکرد یک شرکت هم فقط با متریک های سود شرکت بررسی نمی شود .

شاخص های کلیدی عملکرد ( KPI )

یکی از پرکاربردترین مفاهیم در کسب وکار و مدیریت هستند . بسیار معمول است که هر متریک یا داده ای را زبان مدیریت ترجمه میکنیم . اما نقش KPI خیلی کلیدی تر و مهم تر است . در حقیقت KPI یکی از مهم ترین نقاط راهبری کسب و کار است .

بهترین تعریف KPI

KPI ها کارت های امتیاز دهی هستند که به شما کمک می کنند استراتژی خود را در مسیر مشخص راهبری کنید . آنها برای شما امکان مدیریت ، کنترل و رسیدن به نتیجه دلخواه را فراهم می کنند .

داشبورد KPI:

برای نگه داری کل کسب و کارتان بر روی مسیر استراتژی از پیش تعیین شده باید از داشبورد KPI استفاده کنید .داشبورد KPI ارائه گرافیکی مناسب از تمام شاخص های کلیدی عملکرد تعریف شده و یا مهم شما است که وضعیت در لحظه موضوع مورد بررسی و میزان فاصله تان تا مقدار هدف را در کمتر از 30 ثانیه به شما نشان می دهد .  لازم نیست تعداد زیادی KPI را انتخاب کنید فقط باید با دقت انتخاب کنید ، در زمان های مناسب به صورت دوره ای ارزیابی کنید و برای بهبود وضعیت تلاش کنید .

چطور KPI  انتخاب کنیم ؟

  • نتیجه دلخواه تان را شناسایی کنید :

همیشه با شناخت کامل بر خواسته ها و ایده آل هایتان شروع به ساخت KPI کنید . مشکلی نداره که فقط بگید : " می خواهم بیشتر بفروشم " ، اما سعی کنید دقیق تر باشید. چگونه اینکار را انجام می دهید ؟ آیا چرخه فروش خود را نصف می کنید ؟ آیا 50% بیشتر مخاطب جذب میکنید ؟ آیا موقعیت مصرف جدیدی ایجاد می کنید ؟ آیا مشتری های وفادار خود را مجبور می کنید 30 % بیشتر خرید کنند ؟ اگر در مورد کاری که می خواهید انجام دهید مطمئن باشید آنگاه می توانید KPI تولید کنید .

  • کارت های امتیاز : حالا باید تعدادی متغیر و فاکتور کمی با کیفی انتخاب کنید ( معمولا کمتر از 6 تا ) که بنا به تشخیص شما مهم ترین عوامل برای رسیدن به اهدافتان هستند . 
برای مثال : اگر در مدیریت فروش کسب و کار آنلاین خود می خواهید چرخه فروش را نصف کنید می توانید موارد زیر را بررسی کنید :
  1.  کلمات کلیدی ( مواردی که توضیح دهنده ی نیاز هاییست که برند شما تامین می کند)
  2.  تعداد بازدید کنندگان خاص  وبسایت
  3. "bounce rate " وبسایت برای فهمیدن آنکه آیا وبسایت شما مرتبط هست ؟آیا افراد بیش از یک صفحه را بازدید می کنند ؟
  4. فروش
  5. میانگین ارزش مشتریان – از آنجایی که خرید بیشتر نشان دهنده ی نزدیک شدن شما به هدفتان است.

    • استراتژی خود را راهبری کنید:
    از داده هایتان ، نمودارها و گیج های  KPI رسم کنید و داده های واقعی عملکرد خود را با هدف های واقع بینانه تعیین شده مقایسه کنید.


    اشتباهات بزرگ در زمینه مصورسازی اطلاعات در فرآیند هوش تجاری در 20 سال گذشته

    گرفتن گزارش بر اساس اطلاعات گذشته یک سازمان بخشی از فرآیند هوش تجاری می باشد . انتخاب یک سیستم گزارش گیری با توجه به نیازهای کاربران باید در طراحی فرآیند هوش تجاری سازمان مورد توجه قرار گیرد . پس شاید یک کاربر و در حالت کلی یک سازمان نیاز به طراحی یک فرآیند هوش تجاری مناسب داشته باشد که قسمتی از آن فرآیند گزارش گیری تعریف شود و سیستم مناسب گزارش گیری آنجا جای گیرد و خدمات خود را به کاربر ارائه دهد تا او بتواند تصمیمات دقیق اطلاعات محور اخذ کند و یا اطلاعات کامل تری به مدیران ارشد خود گزارش دهد.

    مصورسازی اطلاعات

    ولی آیا گزارش هایی که در سطرها و ستون های یک فایل اکسل قرار گرفته است کارآمد است ؟

    داده ها برای به سخن درآمدن باید از سطر ها و ستون های داده خام خارج شده و به فرمت مصور دربیایند . باید منابع فرآیند هوش تجاری سازمان خود را گردآوری کرده و آن را وارد فرآیند مصورسازی اطلاعات کنید . گزارشگیری مصور با رنگ ها ، خطوط روند ، کشیدن چارت ها ، نشان دادن سری های زمانی و حتی نقاط پرت به نظارت ، تصمیم گیری ، کاهش هزینه و انرژی، بررسی شاخص های عملکرد سازمان بسیار کمک می کند . نرم افزارهای مصورسازی اطلاعات و داشبوردهای مدیریتی که امکان تعامل با کاربر را دارند دارای کاربری بیشتری و در این زمینه ارزشمندتر می باشند . 

    کلمه بازار تداعی کننده شلوغی و هیاهو و صدای فریاد فروشندگانی است که قصد جلب نظر شما را دارند . امروزه در بازار شلوغ ابزار های داده پردازی و مصورسازی داده یک صدا به صورت مشخص و غالب به گوش می رسد : " همه امروزه توانایی تحلیل داده را دارند " ، این جمله شاید برای خیلی ها یادآور خرید های ناموفق ابزارهای   مصورسازی اطلاعات هوش تجاری در گذشته باشد . بسیاری از مدیران و کارشناسان تاکنون حداقل یک بار در مورد این ابزار ها تحقیق کرده اند ، و بعضی نیز در جلسه معرفی آنها شرکت کرده اند.

    اگر شما یکی از این افراد هستید می دانید که با نگاه کردن به افراد حاضر در جلسه که مثل شما به دنبال راهکار جالب و کارآمدی برای بهبود کسب و کار و پیشرفت می گردند ، با گوش دادن به حرف هایشان مشخصا می توانید بگویید که حداقل 2 نفر از هر 10 نفر قطعا از این ابزار استفاده نخواهند کرد به دلیل آنکه یا نمی توانند موضوعیت استفاده از نرم افزار را با کار خود تطبیق دهند یا نمی خواهند از ابزاری استفاده کنند که ساعت ها نیاز به آموزش داشته باشد .6 نفر ازجلسه راضی به نظر می رسند و فکر می کنید که به ابزار علاقه مند شده و قصد خرید آن را دارند . ولی بعدها متوجه می شوید که هیچکدام از آنها نیز از ابزار استفاده نکرده اند  چون هنگام بازگشت به کار آنقدر درگیر مشغولیت های روزمره خود بوده اند که زمانی جلسه را به خاطر می آورند نحوه کار با نرم افزار را فراموش کرده اند . 2 نفر باقیمانده نیز به دلیل آنکه نرم افزار شباهت زیادی به اکسل دارد به آن علاقه مند می شوند و کار با آن را شروع می کنند . تولید کنندگان  این نرم افزارها اندک و مصرف کنندگان طیف عظیمی از صنایع و تخصص ها را در بر می گیرند .

    داده های بزرگ

    در طی سال ها تجربه نشان داده است که یک سناریو در سازمان ها ، صنایع و با سیستم های متفاوت تکرار می شود : 
    سازمان یک سیستم گزارشگیری تخصصی تهیه می کند که مدل مشتری / تولید کننده را پشتیبانی می کند ولی کاربر نهایی سیستم مثلا مدیر از عدم انعطاف سیستم بعد از مدت کوتاهی شکایت میکند . سیستم به قدری یک بعدی است که مدیر بدون کمک گرفتن از بخش فناوری اطلاعات سازمان یا تماس با تولید کننده  قادر به پاسخگویی سوالات سطح دو و سه خودش در مورد داده ها نیست . همچنین حتی اگر پاسخگویی به نیاز از طریق کارشناسان مربوطه انجام پذیرد ، آنقدر زمان بر خواهد بود که مدیر از دسترسی نداشتن به اطلاعات در زمان مناسب برای اخذ تصمیم درست برای سازمان شکایت خواهد داشت . 

    برای حل این مسئله چاره ای دیگری اندیشه می شود ، سیستم دیگری جایگزین می شود با این قول که کاربر امکان دسترسی به تمام داده های خود را در هر زمانی خواهد داشت . ولی فقط زمانی که برای استفاده از این سیستم آموزش دیده باشد . یادگیری یک سیستم جدید برای کاربر در موقعیت تصمیم گیری معمولا دشوار و زمان گیر است . پس او گروهی را استخدام کرده تا برایش گزارش تهیه کرده و ارائه دهند . بعد از مدت کوتاهی این گروه کوچک به دلیل حجم زیاد گزارشات دچار تاخیر در سرویس دهی به مدیر خود می شوند و چرخه تکرار می شود .

    آنالیز اطلاعات

    همه ی این موارد از یک سوء تفاهم منشا می گیرد که فروشندگان و تولیدکنندگان نتوانستند تشخیص دهند که سه نوع مصرف کننده سیستم گزارش گیری وجود دارند : دسته ای که  آنالیز می کنند و دسته دوم که نظارت می کنند و دسته سوم که هر دو این کارها را انجام می دهند   . 
    درنتیجه  نوسانی که بین این راهکار ها و رویکردها به وجود آمده است منجر به کمبود اطلاعات برای کسانی شده است که در موقعیت و زمان تصمیم گیری هستند . تفاوت بین تصمیم خوب و بد کیفیت داده هایی است که برای گرفتن آن تصمیم مورد استفاده قرار می گیرد . تصمیم هایی اشتباه بر اساس داده های قدیمی و ناقص گرفته می شوند به دلیل آنکه امکان دسترسی به داده ها و یا گسترش آنها در زمان مورد نظر وجود ندارد . 


    داده کاوی

    برای انجام فرآیند گزارش گیری  و مصورسازی اطلاعات که قسمتی از فرآیند هوش تجاری است بهتر است از سیستمی با خصوصیات زیر استفاده کنیم :
    سیستمی که بدون احتیاج به کارشناسان فناوری اطلاعات بتواند به نیازهای کاربرش پاسخ دهد . 
    سیستمی ساده که احتیاج به آموزش نداشته باشد . 
    سیستمی که قابلیت صحبت به زبان هر صنعتی را داشته باشد . 
    سیستمی که با کاربر تعامل کامل داشته باشد . 

    سیستم گزارش گیری مثل یک برنامه موبایل است :

                                                            

    تا امروز وضعیت سهام و یا ترافیک  را روی اپلیکیشن موبایل خود بررسی کرده اید ؟ 
    کمی فکر کنید ؛ تا امروز چند بار برای یادگیری کار با یک برنامه که روی موبایلتان نصب شده کلاس رفته اید ؟
    چند بار برای آموزش برنامه موبایل دفترچه راهنما مطالعه کرده اید ؟
    وضعیت آب و هوا را روی موبایل خود چک میکنید ، قیمت ارز و سهام را بررسی می کنید و بسیاری از کارهایی که نرم افزار ها برای شما انجام داده و کار شما را ساده کرده اند . 
    چرا برای استفاده از یک سیستم گزارش گیری شما باید آموزش ببینید ؟  

    طراحان ابزارها پاسخ می دهند : "کاربران نمی دانند چه اطلاعاتی مد نظرشان است"
    این پاسخی است که در جواب آن سوال همیشه دریافت می کنم ! اشتباه استسیستم باید به حدی ساده باشد که شما برای کار با آن نیاز به صرف زمان و تمرین نداشته باشید . 

    به سیستم اطلاعات بیماران نگاه کنید . این سیستم ها به دقت با نیاز پزشکان تطبیق داده شده اند . پزشک نام بیمارش را جستجو می کند و تمام اطلاعات مربوط به او مثل جواب آزمایشات قبلی ، عکس های رادیوگرافی و... را مشاهده می کند . کدام کاربر سیستم اطلاعاتی قرار است کاری پیچیده تر از کار یک پزشک انجام دهد ؟ اگر برای پزشکان می شود سیستمی طراحی کرد که به نیازهایشان پاسخ دهد برای باقی افراد نیز می توان این کار را با پبچیدگی های خاص خود انجام داد . 
    مسئله این است که نمی توانیم نیاز کاربران را آشکار کنیم . دغدغه های یک فرد در موقعیت تصمیم گیری برای کسب و کار و سازمان خود بسیار زیاد و حساس هستند . که متاسفانه اولویت کاربر و نیاز او که دقت ،سرعت و سادگی است تا امروز برای اکثر طراحان سیستم ها و نرم افزار های گزارش گیری و مصورسازی داده ها اهمیتی نداشته است.
    امروز ما به این نکته دست یافتیم که در کنار شناخت دغدغه ها ، ایجاد دید نظارتی و پاسخ به نیازهای کاربران که اغلب مدیران ، کارشناسان فروش ، مهندسان ، مشاوران و... هستند و دارای تفکرات خاص خود در چارچوب اصطلاحات و فرآیندهای تعریف شده کسب و کار خود می باشند .باید امکانی را برای آنالیز داده  به صورت مصور فراهم کنیم که این افراد و دیگر بخش های سازمان  در مواجهه با موارد خاص و ویژه ، آنها را بررسی کرده و به پرسش های خود پاسخ دهند . 

    آنالیز اطلاعات با داشبورد مدیریتی

    » چنانچه با خواندن این مقاله به موضوع هوش تجاری علاقه مند شدید، خواندن مطالب زیر را به شما پیشنهاد می کنیم:
    هوش تجاری داده کاوی
    چرا شرکت ها به هوش تجاری نیاز دارند داده ها با شما حرف می زنند !

    تاریخچه شرکت وندا و داشبورد مدیریتی vdash




    متخصصان شرکت نوآوران توسعه وندا در سال 1382 فعالیت خود را با هدف کمک به ارتقاء سطح پارک ها و مراکز رشد فناوری کشور آغاز نمودند . همان طور که می دانید پارک های علم و فناوری مجموعه هایی هستند که برای حمایت از نوآوران، فناوران و شرکت های دانش بنیان فعالیت می کنند . در واقع این مجموعه ها با پشتیبانی مالی و تخصصی از شرکت ها و افراد فناور، آنها را در تولید و فروش محصولات خود یاری می کنند .

    شرکت وندا با تلاش شبانه روزی توانست اولین محصول نرم افزاری خود را با نام سامانه جامع مدیریت پارک و مرکز رشد فناوری تولید نماید که به دلیل استقبال زیاد پارک های فن آوری،عرضه آن  در هفت نسل، از تحت ویندوز تا  تحت وب و به صورت شبکه ای ادامه پیدا کرد و سرانجام در سال 1391، و با حمایت وزارت علوم، تحقیقات و قناوری، اطلاعات همه پارک ها و مراکز رشد فناوری کشور را همسان سازی کرده و به صورت یکپارچه در سامانه اطلاعات فناوری ایران (متعلق به وزارت علوم) تجمیع کند.

    در این پروسه 9 ساله، هدف اصلی شرکت توسعه نوآوران وندا، کمک به ارتقا سطح پارک های فناور�� به کمک نرم افزارهای مدیریتی و حذف هزینه های سربار در چرخه تولید اطلاعات تا گزارش گیری بود. یعنی مدیران بتوانند به بهترین نحو از اطلاعات استفاده کرده و تصمیمات صحیحی جهت پیشرفت مجموعه تحت نظارت خود اخذ نمایند.

    اما با وجود سیستم قدرتمند جمع آوری داده ها و طبقه بندی صحیح آنها،  به دلیل پویای ذاتی مراکز فناوری و ارتقاء سطح و شکل خواسته های مدیران این مراکز، آنها مرتبا نیازمند ایجاد گزارش های جدید و فرمت های متنوع اطلاعات در سازمان خود بودند. این امر در خروجی های مورد نیاز وزارت علوم نمود چند برابر پیدا می کرد.

    شرکت وندا با تحقیقات گسترده در این زمینه به این نتیجه رسید که همه مدیران در صنف های مختلف با این مشکل روبرو هستند و خلا وجود یک نرم افزار مدیریتی مدرن مانند داشبوردهای مدیریتی و آنالیز اطلاعات برای تکمیل فرآیند کاری نرم افزار عملیاتی تولید شده حس می شود.

    در نتیجه شرکت وندا با ایده تولید یک نرم افزار برای مدیران مشاغل مختلف، به نحوی که در لحظه جوابگوی تمام سوالات آنان باشد، یک پروژه جدید را آغاز نمود. پس از چندین سال تلاش بی وقفه، هم اینک نرم افزاری به نام vdash  تولید شده و آماده بهره برداری است . این نرم افزار به سادگی داده های بخش های مختلف سازمان را به طور آنلاین مدل سازی نموده و امکان آنالیز اطلاعات و ساخت داشبورد مدیریتی را به شکلی ساده در اختیار مدیر قرار می دهد.

     

    مطالب مرتبط :

    داشبورد مدیریتی چیست ؟

    محرمانه با مدیران

    6 خصوصیت یک داشبورد خوب

    فقط مدیران بخوانند . 


    با توجه به نوع کسب و کار خود، ابزار مصورسازی اطلاعات مناسب را انتخاب نمایید

    وقتی اطلاعاتی را به دیگران ارائه می دهیم، باید دقت کنیم که این اطلاعات در بیشترین تاثبر را در ذهن مخاطب داشته باشد. چه نوع مصورسازی اطلاعات بهتر از بقیه عمل می کند؟ داشبورد مدیریتی؟ گزارش ثابت (Static)؟ یا یک محیط تعاملی؟ در این مطلب به توضیح انواع مصورسازی اطلاعات پرداخته تا ببینیم با توجه به نوع کسب و کارتان، کدامیک بهترین انتخاب خواهد بود.
    با توجه به نوع کسب و کار خود، ابزار مصورسازی اطلاعات مناسب را انتخاب نمایید
    انتخاب نوع پلتفرم و ابزاری که شما را به اهدافتان می رساند

    تجربه نشان می دهد هدف از مصور سازی اطلاعات یکی از موارد زیر است:

    • جستجو (Lookup) برای پیدا کردن آیتم های خاص در مواقع نیاز
    • روایتی (Narrative) برای برقراری ارتباط بین وقایع خاص درون اطلاعات نمایش داده شده یا ارائه آن به شخص دیگر
    • نظارت (Monitoring) برای نظارت دقیق و سریع بر اتفاقات
    • آنالیز داده ها به صورت علمی (Guided Data Analysis) برای آنالیز داده های خاص با استفاده از الگوریتم ها و ابزارهای ایجاد شده برای آن منظور (ماننده آنالیز های بانکی یا پزشکی)
    • آنالیز داده اکتشافی (Exploratory Data Analysis) برای کنکاش و آنالیز داده ها با هدف پیدا کردن و فهمیدن اطلاعات مفید از میان داده ها. معمولا این کار برای پاسخ به سوالات از پیش تعیین شده استفاده نمی شود.
    • آنالیز پیشگویانه (Predictive Analysis) برای پیش بینی آینده با توجه به شرایط مشخص

    اولین قدم تعیین هدف شما از مصور سازی اطلاعات است. از ابزار خود چه انتظاری دارید؟ آیا می خواهید اطلاعاتی را مانیتور کنید؟ آیا می خواهید آینده را پیش بینی کنید؟ پس از اینکه هدف خود را مشخص کردید، نوبت به انتخاب پلتفرم مصورسازی می رسد. پلتفرم یا سکوی مصور سازی یعنی صرفه نظر از اینکه از چه ابزاری و از خدمات چه شرکتی استفاده می کنید، می بایست شما را به هدفتان برساند. انواع پلتفرم ها با توجه به هدف مصور سازی به شرح ذیل است:

    • گزارش جزئی (Lookup Report) برای جستجو
    • گزارش توضیحی (Explanatory Report) برای روایت
    • داده نمایی (Infographic) برای روایت
    • ارائه های زنده (Live Presentation) برای روایت
    • داشبورد مدیریتی (Dashboard) برای نظارت کردن
    • نرم افزارهای تحلیلی (Analytical Applications) برای آنالیز علمی داده ها
    • ابزار آنالیز اکتشافی اطلاعات (EDA Tool) برای آنالیز اکتشافی داده ها
    • مدل های پیشگویانه (Predictive Models) برای آنالیزهای پیشگویانه

    هر کدام از پلتفرم های فوق دارای کاربردها و خصوصیات خاص خود هستند. برای مثال ابزار آنالیز اطلاعات مانند vdash به شما کمک می کند که در بین حجم عظیم داده های موجود در سازمان به کنکاش پرداخته و نکات جالب توجه و عمیقی را کشف کنید. بدون اینکه از قبل بدانید در اطلاعات شما چه خبر است.

    از طرفی برخی از ابزارها دارای چند کاربرد بوده و برای رسیدن به چند هدف طراحی شده اند. برای مثال هم می توان در آن آنالیز اطلاعات انجام داد، هم داشبورد ایجاد کرد و هم جزئیات خاصی در داده ها را جستجو کرد. vdash یکی از معدود ابزارهایی است که دارای هر سه قابلیت به طور همزمان می باشد.

    اما اگر هدف شما پیش بینی آینده یا تحلیل علمی داده هاست، احتمالا سایر ابزارهای موجود به شما کمک می کند.

    هر یک از پلتفرم های نام برده شده، 6 خصوصیت مهم دارند که عملکرد آنها را متمایز می کند:

    میزان تعامل کاربر با داده ها – تعدد استفاده از گزارش – سرعت به روز رسانی داده ها – ضرورت اقدام کاربر بر اساس اطلاعات گزارش – میزان تسلط مورد نیاز کاربر برای آنالیز اطلاعات – واسط نمایش گزارش (کاغذ، پروژکتور، دسکتاپ، تبلت یا تلفن همراه)

    هر نوع گزارش و هر پلتفرم عملکرد متفاوتی در این 6 خصوصیت دارند که شخصیت آن را شکل می دهد.

    در حالت ساده با پاسخ به چند سوال می توانید پلتفرم و ابزار مورد نیاز خود را انتخاب نمایید:

    آیا در یک سازمان یا نهاد علمی، آزمایشگاهی یا مالی کلان (مانند ستاد مرکزی بانک ها) هستید و نیاز به تحلیل هوشمند و پیچیده داده های خود دارید؟ اگر پاسخ مثبت است می بایست از نرم افزارهای آنالیز علمی داده ها (Analytical Applications) استفاده نمایید. معمولا این ابزارها سفارشی بوده و برای سازمان شما یا کسب کار مشابه شما به طور خاص تولید شده اند.

    آیا در بخش آمار و اطلاعات سازمان هستید یا مرتبا ارائه ها و گزارش های متعدد برای مدیران یا شرکت در جلسات ایجاد می کنید و این گزارش ها دقیق، جزئی و دارای فرمت های متنوعی هستند؟ در این حالت باید از نرم افزارهای ساخت گزارش (گزارش ساز یا آفیس) استفاده نمایید.

    اگر اطلاعاتی دارید که مایلید مرتبا آن را رصد کنید و تغییرات آن را به سرعت متجه شوید و می خواهید نقاط حساس را برایتان برجسته کند می بایست از داشبوردهای مدیریتی استفاده نمایید. داشبوردهای مدیریتی نقش منحصر به فردی در نمایش نظارتی اطلاعات برای مدیران ایفا می کنند و هیچ ابزار یا پلتفرم دیگری نمی تواند به خوبی داشبورد این کار را انجام دهد.

    اما اگر به تجزیه و تحلیل و کنکاش در اطلاعات خود نیاز دارید (یا علاقه مندید) و می خواهید بدانید در داده های شما چه اتفاقی رخ می دهد، یا نقاط مخفی درون اطلاعات را کشف کنید، با داده ها بازی کنید تا به نگرش های جدیدی در کسب و کار خود دست پیدا کنید، یک ابزار آنالیز اطلاعات اکتشافی (EDA) بهترین گزینه برای شماست.

    جمع بندی

    معمولا در کسب و کارهای متوسط و بزرگ (تولیدی، تجاری یا خدماتی) در سطوح مختلف سازمان، ترکیبی از این پلتفرم ها مورد نیاز است. صرفه نظر از نیاز های تخصصی و تحلیل های علمی، حالت ایده آل برای مدیریت داشتن داشبوردهای حرفه ای با طراحی استاندارد، دقیق و زیباست که پس زمینه آنالیز اکتشافی اطلاعات را نیز داشته باشد. یعنی مدیر به محض مشاهده نقاط برجسته شده (Highlighted Points) قبل از اینکه تصمیمی بگیرد، بتواند علت و جزئیات آن نقاط کلیدی را آنالیز کند. و این کار باید به سادگی هر چه بیشتر در نرم افزار انجام شود.

    منابع و مراجع:

    پلتفرم های نمایش اطلاعات نوشته استفان فیو

    داشبورد مدیریتی چیست؟

    در سیستم های اطلاعات مدیریت، داشبورد ارائه گرافیکی مهم ترین اطلاعات مورد نیاز برای رسیدن به یک یا چند هدف مشخص است؛ که در یک صفحه با دقت و نظم چیده شده اند، تا مدیران بتوانند با یک نگاه وضعیت موجود را نظارت کنند.

    داشبورد معمولا از مجموعه ای از عناصر گرافیکی تشکیل شده است و قادر به پیوستن به منابع متنوع می باشد، یعنی اطلاعات را از بانک های اطلاعاتی موجود در سازمان استخراج کرده و به صورت یکپارچه در یک صفحه، نمایش می دهد.داشبورد می تواند برای تمامی بخش های سازمان در نظر گرفته شود، مثل: منابع انسانی، استخدام، فروش، عملیات، امنیت، فناوری اطلاعات، مدیریت پروژه، مدیریت ارتباط با مشتری و غیره.

    داشبوردهای مدیریتی تا حدودی شبیه داشبورد اتومبیل هستند که میزان کیلومتر طی شده، دمای آب رادیاتور، میزان بنزین باقی مانده، سرعت، وضعیت ایمنی و... را در یک پنل کوچک، جلوی چشم راننده ارائه می دهد، همچنین مدیران می توانند، میزان فروش در لحظه، میزان کار پرسنل، سود واقعی و هزینه های جاری و هر اطلاعات دیگری که در مورد شرکت خود نیاز دارند را در یک صفحه در قالب تصویر و نمودارهای مختلف مشاهده کنند.

    چیزی که در بین داشبورد مدیریتی و داشبورد خودرو مشترک است این است که در هر دو شاخص های عملکردی کلیدی که برای کاربر حیاتی است را نمایش می دهند. سازماندهی و ارائه اطلاعات را به عهده دارند و باعث می شوند اطلاعات آسان خوانده و مشاهده شوند.

    داشبورد مدیریتی در مقایسه با داشبورد اتومبیل
    داشبورد مدیریتی
    داشبورد اتومبیل در مقایسه با داشبورد مدیریتی
    داشبورد اتومبیل

    در تعریف کلی، داشبورد یک صفحه نمایش اطلاعات است که در یک دسترسی سریع به شما در مورد آنچه در سازمان اتفاق می افتد، آگاهی کامل می دهد.

    داشبورد هنگامی که درست طراحی شده باشد می تواند ابزاری قدرتمند و منحصر به فرد برای نظارت بر عملکرد سازمان در یک نگاه باشد. اطلاعات مربوط به زمان گذشته و حال را گردآوری می کند، امکان پیش بینی آینده را فراهم می سازد و اطلاعات مورد نیاز مدیران را در اختیار آنها قرار می دهد، دسترسی به اطلاعات کسب و کار را آسان می کند و اغلب بهترین راه برای به دست آوردن بینش به عملیات و عملکرد سازمان است. با استفاده از داشبورد، مدیران و مدیران ارشد سازمان ها می توانند به سادگی در یک محیط پویا و ساده، بر شاخص های عملکردی سازمان، بخش یا واحد خود نظارت کامل و به روز داشته باشند.

    آیا داشبورد همان گزارش ساز است؟

    اغلب برداشتی که از داشبورد می شود این است که همان نرم افزار گزارش ساز است، در صورتی که این دو ماهیت متفاوتی داشته و اصلاً قابل مقایسه با یکدیگر نیستند. زیرا هر کدام کاربردهای مختلفی دارند، داشبورد روشی است برای ��رائه تصویری از اطلاعات که یک دید کلی به مخاطب داده و می توان بر مبنای آن تصمیم گیری کرد، اما گزارش سازها نرم افزارهایی هستند برای تهیه و طراحی گزارش در سطوح مختلف. گزارش ساز یک نرم افزار و یک ابزار است ولی داشبورد یک روش ارائه اطلاعات است، پس این دو قابل مقایسه با هم نمی باشند.

    تفاوت داشبورد با گزارش های سنتی:

    جهت بررسی تفاوت های داشبورد با گزارش های سنتی که غالباً با ابزارهایی مثل گزارش ساز تهیه می شوند ویژگی های هر یک از آنها را مورد بررسی قرار می دهیم و به مقایسه آنها می پردازیم. داشبورد و گزارش های سنتی برای تعامل داده ها و اطلاعات مورد استفاده قرار می گیرند. اما تفاوت های زیادی بین آنها وجود دارد.

    داشبورد مدیریتی ارائه تصویری از اطلاعات مهم مورد نیاز است برای رسیدن به یک یا چند هدف که بر روی صفحه نمایش کامپیوتر نشان داده می شود و در یک نگاه بر تمامی امور نظارت کرد.

    گزارش های سنتی که غالباً با ابزارهایی مثل گزارش ساز ساخته می شوند. ارائه دهنده گزارش هایی هستند با اطلاعات و جزئیات بیشتر، که برای بررسی نکات عمیق و رسیدن به جزئیات کار مورد استفاده قرار می گیرند.

    داشبورد مدیریتی در مقایسه با گزارش های سنتی
    داشبورد مدیریتی

    ویژگی های اصلی داشبورد مدیریتی

    1. دسترسی به اطلاعات حیاتی کسب و کار
    2. ساده بودن و درک سریع بصری
    3. برجسته سازی (highlight) نقاط کلیدی مانند ماکزیمم، مینیمم، خارج از رنج و بحرانی
    4. حذف جزئیات تا حد امکان
    گزارش های سنتی در مقایسه با داشبورد مدیریتی
    گزارش های سنتی

    ویژگی های اصلی گزارش های سنتی

    1. نمایش جزئیات بیشتر در مورد موضوع مورد نظر
    2. مستند سازی و بایگانی نمودن اطلاعات
    3. دسترسی به اطلاعات بیشتر و دقیق تر

    داشبوردها بر KPI ها و موارد خاص تمرکز می کنند و اطلاعات مورد نیاز ما را در قالب نمودار و اجزای گرافیکی در اختیارمان قرار می دهند، اما به این معنی نیست که در داشبورد جدول وجود ندارد. با داشبورد سریع و ساده به اطلاعات مورد نیازمان دسترسی پیدا می کنیم و با یک نگاه کلی می توانیم آنها را درک کنیم. هدف ما از استفاده داشبورد دیدن تصویری از اطلاعات جهت تصمیم گیری برای رسیدن به اهداف در کمترین زمان است، اما برای دیدن جزئیات بیشتر در مورد یک موضوع مورد نظر، باید به گزارش های سنتی رجوع کرد، گزارش های سنتی عمق اطلاعات را نشان داده و نیاز به توجه و دقت عمیق تری دارند و عموماً ترکیبی از اعداد و جداول هستند اما، وجود نمودار در این گزارش ها موضوع بعیدی نیست.

    داشبورد مدیریتی در مقایسه با گزارش های سنتی
    داشبورد مدیریتی
    گزارش های سنتی در مقایسه با داشبورد مدیریتی
    گزارش های سنتی

    یکی از مهم ترین خصوصیات داشبورد مصور سازی اطلاعات است و یکی از مهم ترین خصوصیات گزارش های سنتی بررسی جزئیات بیشتر اطلاعات در سطوح مختلف سازمان است.

    جمع بندی

    داشبورد ها در تجزیه و تحلیل کردن داده ها و ارائه اطلاعات جهت رسیدن به اهداف کسب و کار، بسیار کارآمد هستند. با داشبورد، اتفاق های افتاده در سازمان را در کمترین زمان می توان نظارت کرد و بر اساس آن تصمیمات موثری اتخاذ کرد. اما بررسی کردن گزارش های سنتی به زمان بیشتری نیاز دارد. در نتیجه گزارش های سنتی برای نظارت سریع و تصمیم گیری مورد استفاده قرار نمی گیرید، بلکه برای دیدن جزئیات بیشتر کارها و بررسی های جزئی تر قابل استفاده می باشند.


    » استفاده رایگان از سرویس داشبورد مدیریتی                                    » خرید نرم افزار داشبورد مدیریتی